دقيقي

شب سياه بدان زلفگان تو ماند
سپيد روز به پاكي رخان تو ماند

عقيق را چو بسايند نيك سوده گران
گرآبدار بود با لبان تو ماند

به بوستان ملوكان هزار گشتم بيش
گل شكفته به رخسارگان تو ماند

دو چشم آهو و دو نرگس شكفته به بار
درست و راست بدان چشمگان تو ماند

كمان بابليان ديدم و طرازي تير
كه بر كشيده بود بابروان تو ماند

ترابه سرو به بالاقياس نتوان كرد
كه سرو را قد و بالا بدان تو ماند

درباره دقيقي

ابو منصور محمد بن احمد دقيقي مروزي(تولد 320/ وفات 367-370 ق) ، شاعر. در محل تولد او اختلاف است .عوفي او را طوسي و برخي بلخي و گروهي سمرقندي مي خوانند.وي از شاعران عصر ساماني است و مدتي در خدمت امير ابوالمظفر چغاني زيست و او را مدح مي گفت .دقيقي پيش از فردوسي شروع به نظم شاهنامه کرده بود.اما هنوز هزار بيت از شاهنامه را نسروده بود که به دست غلامي کشته شد.برخي به اشتباه سال قتل وي را 341 قمري دانسته اند.وي در سرودن انواع شعر بخصوص مديحه و حماسه استاد بود.آثار وي :"گشتاسب نامه "قسمتي از شاهنامه که در شرح سلطنت گشتاسب و ظهور زرتشت و جنگ مذهبي ميان گشتاسب و ارجاسب توراني است و" ديوان" اشعار.