خواجه نظام الدين عبيداله قزويني معروف به عبيداله زاكاني(772 هـ . ق) شاعر بزرگ نويسنده متفكر و منتقد بزرگ ايراني در يكي از توابع قزوين چشم به جهان گشود. عبيد زاكاني طنزپرداز و نويسنده‌اي آگاه بود. اهميت او خصوصاً در داشتن روش انتقادي و بيان مفاسد اجتماع با زباني شيرين و به طريق طنز در آثار منظوم و منثور است.منظومه انتقادي (موش و گربه) با بياني شيرين و طنزآميز اينگونه مسائل اجتماعي را عيان مي‌كند. از ديگر نوشته‌هاي عبيد مي‌توان به "رساله‌هاي اخلاق الاشراف", "ده فصل", "دلگشا"و "ده پند" اشاره كرد.
عبيد زاكاني در يكي از دو شهر اصفهان يا بغداد وفات يافت.